"" "" "Nostalgija ljubavi i biti voljen ...." "" "" "" "" "" ""

SORRY za propuste prijevod Ovaj blog

"" "" "Nostalgija ljubavi i biti voljen ...." "" "" "" "" "" ""

Što se događa nedostaju toka rijeka losos, 
kao kita pomiluje plaža pijesak ... 
Ja se sve manje vremena da se vrati mora osjetiti ljubav 
i sjećanje na okus ustima, u rudniku je izumrli. Već su mi prsti ne sjećam penjanja na planinu svoje lijepe grudi, a ruke su mi miluje meku kožu vašeg trbuha, ili mojim ustima kliznim šuma usudio zdjelicu ... i nos mi pamti miris vašeg obje su pili med. Već moj pony je u dobi u praznini moje noći ... i neighing, to trese s prerija krik , ali moje stare ljubavi, možemo zadržati slast trenutka u kojem jednostavno poljubac postaje orgazam volim kad me poljubi. osjećam zavist prema novim dnevnim vožnja ponija, ne žalim za naše bora, doživljava neko vrijeme, jer je relaksacija naše hladne zime zadržavaju vrijednosti mlade voli mladih ne ostavili. Danas, samo požaliti, osjećaj sami bez voljenog tijela, bez potrebe za pokazati naše muževan muške uloge Iberijskog dionice moje ruke sklopljene u šapat noći ... pridružio njezin slatki pogled na moje oči u snu preostalih noći I sad kad zimi, hladno je donio moj stari proganjati ... kad je žudnja te ljubi i miluje napornog , ali kao losos, ne možemo izbjeći strahove ... bez toga. sjećanje na poljubac, na hladnoći, ne zaboravite. Kao što sam i druge duše će biti na čekanju za svoj ​​posljednji san, ja sam ovdje ... da ... Možda čitate moje dugo priča .... ali niti odustati ... "to" ..... ruke, slatki osmijeh, au ranim večernjim satima ... poljubac .. 

""""" Nostalgias de amar y ser amado...."""""""""""""

Como al salmón que le va faltando el caudal del río,
como a la ballena que acarició la arena de la playa ...
me va quedando menos tiempo para volver ha sentir el amor
y el recuerdo del sabor de tu boca,  en la mía se ha extinguido.

Ya mis dedos no recuerdan escalar la montaña de tus bellos pechos,
ni mis manos acariciando la suavidad de la piel de tu ombligo,
ni mi boca deslizándose atreves del bosque de tu pelvis...
ni mi olfato recuerda el aroma de tu miel que tanto he bebido.

Ya mi potro ha envejecido en el vacío de mis noches...
y su relinchar, no estremece con su grito la pradera
pero, mi viejo amor, conservamos la dulzura del instante
en donde un simple beso se hace orgasmo del amor cuando me besas.

No siento envidia de los nuevos potros que cabalgan diariamente,
no siento pena de nuestras arrugas, experiencias de un tiempo,
porque en el relajamiento de nuestro frío invierno se conservan
los valores de amores de juventud que a los jóvenes no les queda.

Hoy, solo lamento, sentirme solo sin un amado cuerpo,
que sin tener que demostrar nuestro viril papel de macho ibérico,
comparta mis manos entrelazadas en el susurro de la noche ...
uniendo su dulce mirar a mi mirada en el sueño de las noches que aún quedan

Y ahora que el invierno, el frío ha traído a mi vieja guarida ...
es cuando más anhelo aquellos besos y agitadas caricias
pero como al salmón, no podemos evitar los miedos ...
sin que por ello. el recuerdo de un beso, con el frío, no se olvida.

Como yo y otras almas estarán esperando su último sueño,
yo aquí...tú... tal vez leyendo mis largos cuentos ....
pero ninguno de los dos renunciaremos a ..."eso".....
unas manos unidas, una dulce sonrisa y al empezar la noche ...un beso..