"" Kad netko umre .. prvi dio ... umire previše .. ""

SORRY za propuste prijevod Ovaj blog

"" Kad netko umre .. prvi dio ... umire previše .. ""

Kao uspomena iz snova cilja ponovno pojavljuje ne umre, 
ali sam skrenuo pogled kao da je ljubavnik bio ja 
se osjećam čudno kad se sjetim koliko sam te volio i to je to. 

između da ne priznajem boem i usamljenost koja me pokriva Danas, 
čak i ne sjećam se da su ptice proklijala u meni, 
da sada su moji snovi o strasti tako brzo. 

sada vidjeti što prođe lijepa i ljupka, ali ne mijenja moju krv i srce, 
danas nije ni gledati daleko kako bi vidjeli pun strasti, 
 danas, grožđice i sve je zato što ja nisam onaj koji vas voli. 

I dalje zalijepljena slomljena jela, slomljena danas su 
se mogli vratiti u vatru da spali led je 
li lijevo, dana prošlo noću i ti volio ... umro. 

sjećam čudno Ali danas, s istom olovkom, ali bez strasti 
kao da je zadnji vlak je odstupio s tog kolodvora, od dvojice, 
nađe li lijevo u zaborav ... on je zadržao događa, ali gdje sam bio ...? 

čudan osjećaj dijele isti ti napisati danas i jučer sanjao, 
kako se ista krv koja teče kroz isto tijelo, ne osjećam danas 
da je vatra ljubavi .... volvoretas one koji nisu njegovo srce vijore. 

Otišao si ili iz te ostavila ...., ne sjećam se tko je prvi otišao 
samo znam da je umro i mnogo ljubavi, ništa nije ostalo, 
samo, lutanja uspomene poput vjetra od mogao biti i .... umro 

I tako ste se osjećali kada ste propustili strast je danas u zaborav 
, bez loših sjećanja, ali i bez nostalgije za starom ljubavi, 
Voljela sam te, ne sumnjam ... slobodno ... Ne osjećam njegovu toplinu. 

Što bi moglo biti, ali je li to ljubav ili Heartbreak život, 
nije stvar u potrazi za drugom kako tko stavlja još jedan gumb, 
koji se tijekom godina doživjeli naučili da žive sami, kao što je mjesec nedostaje sunce 

Ima onih koji vole sutra ... , ali danas popodne ... sve je izgubljeno, 
spavanje bez tog sjećanja i jutro ljubavi, Hala ... Još jedan gumb, 
to sam više voli da daje sve, pa čak i oči rastao još jedan gumb. 

I tako, zaključao u svoju pećinu .. . bježeći nekoga tko donosi novu tipku, 
ja sam sretna s mojim sjećanjima čak ti snovi ... tek danas ... snovi su 
već moj zadnji vlak je odlutao i da auto .... Samo ću.

"" Cuando algo de uno se muere.. parte de uno... muere también..""

Como un sueño acabado reaparece del recuerdo que no murió,
pero también me veo lejos como si el amante no fuera yo
que me siento extraño cuando pienso lo mucho que te amé y se acabó.

No me reconozco entre aquel bohemio y la soledad que me cubre hoy,
ni tan siquiera recuerdo los pajarillos que brotaban en mi interior,
que lejos han quedado mis sueños de aquella pasión veloz.

Hoy te veo pasar bella y hermosa pero mi sangre ya no altera mi corazón,
hoy ni tan siquiera busco a lo lejos verte lleno de pasión,
 hoy, pasas y nada queda porque ya no soy el mismo que te amó.

Y como platos rotos que aún pegados, hoy rotos son,
no puede volver el fuego a quemar el hielo que quedó
tu te fuiste, el día pasó a la noche y el que te amó ... murió.

Pero hoy lo recuerdo extraño, con la misma pluma pero sin pasión
como si el último tren que ha partido de aquella estación, de los dos,
te halla dejado en el olvido...él siguió su camino pero ¿donde he quedado yo ...?

Extraño sentimiento compartido por el mismo que hoy te escribe y ayer soñó,
que siendo la misma sangre que recorre el mismo cuerpo, no siente hoy
aquel fuego por amarte.... aquellas volvoretas que no revolotean su corazón.

Te fuiste o te dejé partir...., ya no recuerdo quien primero marchó
solo sé que aquello ha muerto y de tanto amor, nada quedó,
solo, recuerdos que vagan como el viento de lo que pudo ser y .... murió

Y así se siente cuando se pasa de la pasión al olvido de hoy
sin malos recuerdos pero también sin añoranzas de un viejo amor,
yo te amé, no tengas dudas... tu libremente... no sentiste su calor.

Lo que pudo haber sido y no fue es vida de amor o desamor,
no es cuestión de buscar otro como quien pone otro botón,
que con los años vividos aprendes a vivir solo, como la luna no alcanza al Sol.

Los hay que aman de mañana... pero por la tarde ... todo se perdió,
duermen sin ese recuerdo y a la mañana siguiente aman, hala...otro botón,
más yo soy de los que al amar lo da todo y hasta el ojal creció para otro botón.

Y así, encerrado en mi cueva... escapando a quien traiga un nuevo botón,
soy feliz con mis recuerdos incluso aquellos sueños... que solo hoy ...sueños son,
que ya mi último tren ha partido y en ese vagón .... solo voy yo.