Noćno znojenje
Tamno i crna boja, pratio sam tišinu snova
gdje kuće čini lijesovi od mrtvih pravednika
i kroz to sam osjećati uobičajeno toplinu,
vatru ljubavi koje su neki. Dare svoje prozore, oni dolaze k meni, dalju sati jasnoće u kojoj naša tijela su se znojili , ali danas, sve se suši, sam ustati i otići, a sve je tiho , kao rijeku, jer voda suši uzeo još jedan potok. upravo slučaj izgubili, mrtve riječne vode, neće Ja nudim i široki kanal, čistu i suvenira u kojoj nježne vode su bez grane ili atulladeros i riba može plivati kao godina, moja voda imala. Koja rijeka kanal nije li voda ne cirkulira unutar mesa, kao i spavali zajedno od noći nisu dobili poljubac, tiha i tamna noć, ali je uvod u mrtve koji leže čami kad nema osjećaja. Silencio na hladnoći, kada sunce nije vratio, spavaća tijela u krevetima, samo tijela, samo to , kada ništa ne kažeš, a ja ne osjećam pored mene, listovi su hladne ... tijela imao znoj. A ti, dati u krug u vašem samrti čežnje da se negdje ...može očekivati vaše tijelo dovoljno potegnuti pogledati poljubac i tako provesti sate u svoje / moje duge noći tišine.
gdje kuće čini lijesovi od mrtvih pravednika
i kroz to sam osjećati uobičajeno toplinu,
vatru ljubavi koje su neki. Dare svoje prozore, oni dolaze k meni, dalju sati jasnoće u kojoj naša tijela su se znojili , ali danas, sve se suši, sam ustati i otići, a sve je tiho , kao rijeku, jer voda suši uzeo još jedan potok. upravo slučaj izgubili, mrtve riječne vode, neće Ja nudim i široki kanal, čistu i suvenira u kojoj nježne vode su bez grane ili atulladeros i riba može plivati kao godina, moja voda imala. Koja rijeka kanal nije li voda ne cirkulira unutar mesa, kao i spavali zajedno od noći nisu dobili poljubac, tiha i tamna noć, ali je uvod u mrtve koji leže čami kad nema osjećaja. Silencio na hladnoći, kada sunce nije vratio, spavaća tijela u krevetima, samo tijela, samo to , kada ništa ne kažeš, a ja ne osjećam pored mene, listovi su hladne ... tijela imao znoj. A ti, dati u krug u vašem samrti čežnje da se negdje ...može očekivati vaše tijelo dovoljno potegnuti pogledati poljubac i tako provesti sate u svoje / moje duge noći tišine.
Sudores de la noche
Oscuro y de color negro, te acompaña el silencio de los sueños
en donde las casas erguidas parecen féretros de muertos
y en medio de ese adormecido calor presiento,
el fuego de amor que algunos tuvieron.
Atreves de sus ventanas, llegan a mí, lejanos recuerdos
de horas de claridad donde sudaban nuestros cuerpos
pero hoy, todo se ha secado, me levanto y me voy y todo es silencio,
como el río que se secó porque las aguas cogieron otro riachuelo.
Busco si acaso perdido, aguas de ríos muertos,
le ofrezco mi amplio cauce, limpio ya de recuerdos
donde sus aguas circulen mansas sin ramas ni atulladeros
y puedan nadar los peces como hace años, mis aguas tuvieron.
Que cauce no es río si el agua no circula por dentro
como la carne que duerme junta y de la noche no sale un beso,
silencio y noche oscura, mas bien es preludio de muertos
que yacen languidecidos cuando no hay sentimientos.
Silencio en la noche fría cuando el Sol no ha vuelto,
cuerpos dormidos en camas, solo son cuerpos, solo eso,
cuando nada me dices y yo ni a mi lado te siento,
las sabanas siguen frías...los cuerpos, sudor no tuvieron.
Y tú, das vueltas y más vueltas en tu lecho de muerto
añorando que en algún sitio... podrían esperar tu cuerpo,
bastaría una mirada para arrancarte un beso
y así pasas las horas, en tus/mis largas noches de silencio.
en donde las casas erguidas parecen féretros de muertos
y en medio de ese adormecido calor presiento,
el fuego de amor que algunos tuvieron.
Atreves de sus ventanas, llegan a mí, lejanos recuerdos
de horas de claridad donde sudaban nuestros cuerpos
pero hoy, todo se ha secado, me levanto y me voy y todo es silencio,
como el río que se secó porque las aguas cogieron otro riachuelo.
Busco si acaso perdido, aguas de ríos muertos,
le ofrezco mi amplio cauce, limpio ya de recuerdos
donde sus aguas circulen mansas sin ramas ni atulladeros
y puedan nadar los peces como hace años, mis aguas tuvieron.
Que cauce no es río si el agua no circula por dentro
como la carne que duerme junta y de la noche no sale un beso,
silencio y noche oscura, mas bien es preludio de muertos
que yacen languidecidos cuando no hay sentimientos.
Silencio en la noche fría cuando el Sol no ha vuelto,
cuerpos dormidos en camas, solo son cuerpos, solo eso,
cuando nada me dices y yo ni a mi lado te siento,
las sabanas siguen frías...los cuerpos, sudor no tuvieron.
Y tú, das vueltas y más vueltas en tu lecho de muerto
añorando que en algún sitio... podrían esperar tu cuerpo,
bastaría una mirada para arrancarte un beso
y así pasas las horas, en tus/mis largas noches de silencio.
No hay comentarios:
Publicar un comentario