"Ne sine ... bez unuka ... Djed odletio jedno jutro ..."

"Ne sine ... bez unuka ... Djed odletio jedno jutro ..."
Sjedeći na Pola, je došao jedan dan kad je Pio-Pio umorni,
On je bio stjeran u prtljažnik bojeći da će pasti u nesvijest
Jeste li putovali mnogo toga što vidim jako umorna ...?
-¡¡¡Te Njega da ne govorimo ... ali ... godinama leteći ... !!!
- Ne brini se i odmorite, ja ću gledati da ne padne dolje
i tako je zaspala Pio-Pio da je jedan dan došao k meni.

Vidio sam ga nježno, lice joj je daleka uspomena me doveo
i neka sam spavati 2 dana i sklupčao se krila
Loše Pio-Pio -¡¡¡ to trajati mnogo godina leti ... !!!
-¡¡¡Vaya ... Čini se da despertando..hola Pio-Pio si još umorni?
Koliko dugo spavao sam i podržava u stablo ...?
-¡¡¡Que Briga ... Bitno je samo da ste odmorni ... !!!

Pa ... jedem nešto, moram letjeti dalje nego što sam letio ...
-¡¡¡ Za malo ... ili da pobjegne iz vlastite prošlosti ... !!!
-¡¡¡ Ay, stara ptica ... ako sam vam rekao koliko boli moja krila lijevo ... !!!
-of to želite ili ne, to ovisi contarlo¡¡¡llevo čekao tako dugo !!!
Došao je dan Nikad nisam mislio da ne bih to žele ...
Ostavio sam malo života, bez mene ... i bez srca letim ...

Pio-Pio -¡¡¡Sigue račun već me uznemirujuće ... !!!
On je imao obitelj, ali jedino društvo je vrag ...
To uguši me disanje, vezali me ako lutaju htjeli neko vrijeme ...
i tako svaki dan ... moja duša je zahvaćajući ...
svi su znali što se događa više
Dao sam ja, nikada nije napustio tužbu od nje, iz mojih usta.

Znao sam ja ljubio moj mali život, od mene otići
i vidio sam da je bez mene, ništa na zemlji nije nedostajalo
pa jedan dan sam uzela let bez savijanja izgled
a od tog jutra, lete besciljno ili karta
"I zato što mi nisi rekao ili je to možda i nije te volim?
Žao mi je otac ... ali moje ludilo me oslijepio gorku dusu

"Čekam sjedi u Puli ... od odlaska,
ne čine drugu pogrešku ... dijeliti sa mnom vaša bijeda,
svoj mali život, je narasla i kao ti, ne obraćaj mi se,
možda jednog dana pokucati na vrata, a vi morati objasniti svoje riječi,
Ja sam star da leti, ali niste stari čekati
i govoriti mu je djed sjedi na grani ... on je nosio u svojoj duši.

" Sin hijo ... sin nieta ... voló el abuelo una mañana ... "

Sentado sobre una pola, llegó un día un Pío-Pío cansado,
se arrinconó hacia el tronco temiendo caer desmayado
-¿Has viajado mucho que te veo muy fatigado...?
-¡¡¡Te importa que no hable ... pero sí ... llevo años volando...!!!
- No te preocupes y descansa, yo cuidaré que no caigas abajo
y así quedó dormido aquel Pío-Pío que un día llegó a mi lado.

Le vi con cariño, su cara un recuerdo me traía lejano
y dejé que durmiera 2 días con sus alas acurrucado
-¡¡¡ Pobre Pío-Pío que llevas tantos años volando...!!!
-¡¡¡Vaya ... parece que se está despertando..hola Pío-Pío ¿sigues cansado?
-¿Cuanto tiempo llevo dormido y en tu árbol apoyado...?
-¡¡¡Que mas da ... lo importante es que hayas descansado...!!!

-Bueno... comeré algo, debo volar más lejos que lo que he volado...
-¡¡¡ Para un poco ... o es que escapas de tu propio pasado ...!!!
-¡¡¡ Ay, viejo pájaro... si te contara cuanto dolor mis alas dejaron...!!!
-De ti depende que quieres o no contarlo¡¡¡llevo tanto tiempo esperándolo!!!
-Llegó el día que nunca lo hubiera ni pensado desearlo...,
dejé a mi pequeña vida, sin mí ... y sin corazón sigo volando...

-¡¡¡Sigue Pío-Pío que tu relato ya me está angustiando...!!!
-Tenía una familia pero más que compañera, era el diablo ...,
me ahogaba al respirar, me ataba si pasear deseaba un rato ...
y así, día a día ...de mi alma se fue apoderando ...
todos sabían lo que iba pasando por más
que me dí, nunca salió una queja de ella, de mis labios.

-Yo sabía que quería a mi pequeña vida, de mí se apartara
y yo veía que sin mí, nada en la tierra le faltaba
así que un día levanté el vuelo sin doblar la mirada
y desde aquella mañana, vuelo sin rumbo ni mapa
-¿Y porque no me lo contaste o es que acaso amor yo no te daba?
-Lo siento padre... pero mi amarga locura me cegó el alma

-Te llevo esperando sentado en esta pola ... desde tu marcha,
no cometas otro error...comparte conmigo tu desgracia,
que tu pequeña vida,ha ido creciendo y como a ti, a mí no me habla,
tal vez algún día llame a la puerta y tendrás que explicarle tu palabra,
yo ya soy viejo para volar, pero tu no eres viejo para esperarla
y le hablarás del abuelo que sentado en la rama...la llevó en su alma.