"" Skrivanje ... osjećaje ... "" "

Žao nam je zbog greške prijevodu ovaj blog

"" Skrivanje ... osjećaje ... "" "

Sjedeći među čudnim lica ... Vidim sporo vrijeme prolazi, 
tijela dolaze i odlaze, as njima i skrivene tišine 
da ništa nije ono što su oni, kada oni ne pokazuju svoje krikove ... 
možda oni nisu znali odgonetnuti njihov slab ... osjećaji. 

Nasmijana proći ili postaviti svoj ​​pogled na mjesto gdje ih vjetar puše, 
kao što je sova iz svog ogranka, potpuno okreće vrat 
i ruke će izgledati čak ni miš ... ili mali zec, 
ali mi idu godine, skrivajući svoje osjećaje. 

lica koja vratiti sjećanja, sjećam se ništa od njih mladi 
su oblikovanju figure prije mene, prolaze u tišini 
Kako dani prolaze, ostavljajući uspomene na drugim puta , 
ja ponekad ne pitam ako jednog dana sam se osjećala, osjećaji. 

Zato sam zatvoriti vrata od moje stare i usamljene pećine ... 
ne želim dijeliti ... skrivene želje .... 
obje imaju ... Ukrao sam svoje snove ... 
a dobro, samo ja, ja sam gospodar mojih emocija. 

Ponekad osjećam nostalgiju, kada je moj um, dolaze sjećanja 
puta da sam ptice škaklja 
, ali kada je nakon što je propustila ... oni su nastali čireve ... 
zašto ne želim da itko otkriti ... moji osjećaji. 

Plus, moram priznati da, kada su zimske noći, 
a po mom špilji prodire vlažnu hladnu i neke kiše ... 
kad je hladan vjetar prodire kroz pukotine i doseže moje kosti, 
u to vrijeme, želio bih razgovarati ... moji osjećaji. 

Koji nema deka ili štednjak  izbaci  hladnoću da imam ... 
ali ako ste bili na meni ... Poljubac, ruka dira moje tijelo, 
toplo i hladno vjetar će donijeti blagi toplinu u kostima 
podijeliti svoju samoću ... i razgovarati o svojim osjećajima. 

... Ali imam toliko strah ...! Radije hladne zime, 
a da nitko ne sluša što nedostaje mi nedostaje zagrljaj ... poljubac ... 
jer šteta je veća kad je ponovno propustio me ... jedan Volim ... 
i dobro, samo mene, u mojoj tišini, morate ga poslušati ... moji osjećaji.

"" Ocultando ... los sentimientos ..."""

Sentado entre caras extrañas ... veo pasar el lento tiempo,
cuerpos que vienen y van y con ellos ocultos, sus silencios
que nada es lo que son cuando no muestran sus lamentos...
tal vez, ni ellos saben descifrar sus tenues ... sentimientos.

Sonríen al pasar o fijan sus miradas a donde les sopla el viento,
como el búho que desde su rama, gira por completo su cuello
y en su mirar no se le escapa ni un ratón... ni un pequeño conejo,
pero a nosotros se nos van los años, ocultando nuestros sentimientos.

Caras que traen recuerdos, jóvenes de ellos nada recuerdo
van formando las figuras que ante mí, pasan en silencio
como pasan los días, sin dejar recuerdos de otros tiempos,
que aveces me hacen dudar si algún día sentí, sentimientos.

Por eso, cierro la puerta de mi vieja y solitaria cueva ...
para no compartir mis más ... ocultos deseos ....
que de tanto compartirlos... me robaron mis sueños ...
y así, solo yo, soy dueño y señor de mis sentimientos.

Aveces, siento nostalgia cuando a mi mente, llegan recuerdos,
de tiempos que pajarillos cosquilleaban mis adentros
pero cuando después faltaron ... llagas en ellos crecieron ...
por eso no quiero que nadie descubra ... mis sentimientos.

Más, debo reconocer que cuando llegan las noches de invierno,
y en mi cueva penetran fríos húmedos y algún aguacero ...,
cuando el frío viento por las grietas se cuela y llega a mis huesos,
en esos momentos, quisiera hablarte ... de mis sentimientos.

Que no hay manta ni estufa que expulse el frío que tengo ...
pero si tuviera a mi lado...un beso, una mano tocando mi cuerpo,
el frío sería cálido y el viento traería suave calor a mis huesos
para compartir tu soledad... y hablarte de mis sentimientos.

Pero...¡¡¡ tengo tanto miedo...!!! que prefiero el frío del invierno,
sin que nadie escuche cuanto en falta añoro un abrazo... un beso ...
porque el daño es más grande cuando vuelve a faltarme...un te quiero...
y así, solo yo, en mi silencio, escucho cuanto te necesitan...mis sentimientos.