! "" "" "" "" "" "" "Silence" "" "" "" "" "!!

! "" "" "" "" "" "" "Silence" "" "" "" "" "!!

SNOVI večeras ... ne ... ja ne moram!

"" "TIŠINA ................." "" ""!

Opet ... i gotovo uvijek dolaze ..... neka me probude .... 
Tiha noć u kojoj ljudi spavaju i ... Nemam san, 
moja prazna i ne mogu pobjeći njegova susreta uma .. . 
bježi mi život .... i još mnogo toga ... Ja vodim da me pokopaju u njegovom krevetu.Duge noći moje tišine, gdje nitko ne zna hoće li spavati ili budan, hladne mokre ... da je moje gole noge ... nastavlja rasti, ne tražeći toplinu dekom ... ne želim tražiti lijek, da sam umotan u svoj ​​krug ... i onda ... ja ne napuštaju ili ulaze. znam je li to više nije sam koji je ... Neću pobjeći njegovog zlog susret, koji je kukavica ... Mislim da sam se žaliti ima toliko i toliko uplašena .. i neka mi se razmišlja ovako ..... ja već znam ... ako sam ostaviti ovdje. .. možete saznati ... dajte me više strah. sam Nedostaje mi toliko vremena sam izgubio .. sami i napušteni ovdje da ponekad mislim da sam bio prije ... prije ... i ako je to bila ljepša, Sve čega se sjećam je da je zauvijek .. svaki od mojih pokušaja, na kraju ... uvijek me povrijedio i morao sam se vratiti tamo gdje sam sad. Ne znam da li sam umorna ili su prihvatili sudbinu koja je On me je stavio , ali još uvijek znam postoje ... daleko iza, gdje je moja pećina, puše vjetar, nasmijan čovjek postoji ... kada je ljubav ... grije vaše tijelo žudjela, taj isti osmijeh ... Izgubio sam blijedo lice i ne sjećam se puno. Znam da postoje djeca se smiju ... i igrati svaki dan ... i reći im priče ... i leti u bijele golubice i Blue Star ostati Sky, više, u osami svoju pećinu ... gdje je mjesečina, penetra.dentro ikada,postoje samo noći ... i svaki od njih ... i više tišine ... tišini.

¡!!!!!¡¡¡ """"""""""""" S I L E N C I O """"""""""!!!!!!!!!!!!!!!

¡¡¡¡¡ que esta noche sin SUEÑOS... hasta no tengo... !!!!

¡¡¡ """ S I L E N C I O ................."""""!!!!!!

Una vez más ... y casi siempre que llega..... me deja despierto....
noche silenciosa donde la gente duerme y yo ... no tengo sueño,
con mi mente vacía sin poder escapar de su encuentro ...
se me escapa la vida .... y corro a enterrarme más ... en su lecho.

Noches largas de mi silencio, donde nadie sabe si duermo o estoy despierto,
frío húmedo ... que por mis desnudas piernas ... sigue subiendo,
sin buscar el calor de una sabana ... sin ganas de buscarle un remedio,
que envuelto en su círculo estoy ... y de ahí ... no salgo ni entro .

Ya no sé si soy yo quien ... no quiero escapar de su maléfico encuentro,
cual cobarde me creo ... que me quejo por tener.. tanto y tanto miedo
y me dejo quedar pensando que como esto ..... ya lo conozco ...
si salgo de aquí ... lo que pueda encontrar fuera ... me dé más miedo.

Añoro tanto el tiempo que he perdido ..solo y abandonado aquí dentro
que aveces pienso si hubo un antes ... y si ese antes ... era más bello,
lo único que puedo recordar es que siempre.. a cada uno de mis intentos,
al final ...me hicieron daño y siempre tuve que volver a donde ahora me encuentro.

No sé si es que ya estoy cansado o he aceptado el destino que Él me ha puesto
pero aún sé que allá ... mucho más allá en donde en mi cueva, soplan los vientos,
la sonrisa del hombre existe ... cuando el amor ... calienta su ansiado cuerpo,
esa misma sonrisa ... que mi pálida cara perdió y hace muchísimo que no recuerdo.

Y sé que allí ríen los niños ... y que a diario ... juegan y les cuentan cuentos ...
y vuelan las Palomas Blancas y las Estrellas siguen siendo Azules como el Cielo,
más, en la soledad de mi cueva ... donde la luz de la Luna, jamás penetra.dentro,
solo existen noches ... y en cada una de ellas... silencio ... y más silencio .