Prokleti vjetar ... probudio iz svog sna! ...

Prokleti vjetar ... probudio iz svog sna! ... 

vi postali kao i svake zime, arogantan, prijeti i neugodno 
nas upozoravaju da sunce svjetlo i lijepo ... lijepih dana 
su zaboravili i jasne ljetne jutra su samo sjećanja 
, a vi osjećate svoje vlagu i jak vjetar, primjetila sam da s ovim, došla zima. 

Kao dolaska tsunamija, nikada ne donose ništa dobro ... 
ideš Dalys a prognostičari su vidite prvi put 
, ali, dan prije nego što se ... u mojoj koži, a ja se osjećam kao ... 
kao kad dijete, u šoku od tog auta mi je rekao da sam već ...!. 

You mijenjaju stanicu na drugom puna kiše i pljuskova, 
ti si nemir ide van dati jednostavnoj šetnji, 
su podsjetnik da je otići od kuće ... kišobran je na prvom mjestu 
'ponovno gori od Black Shadow kada Vaš kiše natopljena naše tijelo. 

A tvoja okrutna zloća, od spavanja na ulici pod nazivom "beskućnik", 
koji je grijao po Mjesecu, gleda u vrata snova ... 
zamišljajući bezalkoholnih kreveta ... u kući dan imao ..., 
vjerujući da je nekoliko metara, njegova djeca spavaju u toplim snovima. 

dolazak No, ta kartica sada zapljuskuju svoja tijela ..., 
između tuševi svog bijesa i snagom svojih vjetrovi ... 
spriječio ih i jedina stvar koja je zadržala svoj ​​samo pravo za njih 
prije nego što su se osjećali kao da je loša, sada je "loša bez snova" osjeća. 

mrziš i, kad god je to moja koža hidratizirana ... Osjećam te ... 
koji vas mrze ... vi postati nasilni, kao da je to bilo za vas, vaša hrana, 
koji kada ugriza zmije, svaki zalogaj ... 
dublje .... pretvarati se uvelo svoj ​​smrtonosni otrov ... 

Vi vjetrova najokrutnijih i loše mi je da su oni 
podržali moje misli napustiti moje pjesme ... ili moje priče, 
koji neometan opačina tuševima i pljuskova ... 
kugle padaju samostojeća u vodi, a to je da ih ne čitaju. 

Ali Život i smrt je sestra Mjeseca i vedro nebo, 
je došao na drugom vjetru vas odvesti daleko od našeg prekrasnog Ria ... 
dati način na jutarnjem suncu i navečer sjaj njihov Luceros, 
a on je zove sjeverni vjetar koji vam, vi panika i strah. 

A ti, u našem umu, a ostaju samo nejasne uspomene ... tamne 
s neugodno kad nostalgija ljudski i što mi nikad ne nauče, 
sjećamo kišu dok je ... nemam ... 
i vaše ime će zvučati, jugozapadni vjetar .. dok se odmarate u paklu.


¡¡¡ El maldito Viento  ... ha despertado de su Sueño ... !!!

Has vuelto como cada Invierno, prepotente, amenazador y molesto
avisándonos que el claro Sol y los bellos días de buen tiempo ...
han pasado al olvido y las claras mañanas veraniegas solo son recuerdos
y al sentir tu humedad y tu fuerte Viento, noto que con ello, llegó el Invierno.

Como la llegada de un tsunami , nunca traes nada bueno ...
avisas que vas llegando y los meteorólogos son los que te ven primero
pero yo, días antes de que llegues ... en mi piel ya te presiento ...
como cuando de niño, en el susto de aquel coche me dijiste ¡¡¡ ya llego...!!!.

Eres el cambio de una estación por otra llena de lluvias y aguaceros,
eres la incomodidad de salir a la calle para dar un simple paseo,
eres el recordarnos que para salir de casa ... el paraguas es lo primero
eres peor que una Negra Sombra cuando tu lluvia empapa nuestro cuerpo.

Y tu cruel maldad, impide dormir en la calle a los llamados " SIN TECHO",
que abrigados por la Luna, en los portales buscaban sus Sueños ...
imaginando camas blandas ... en las casas que un día tuvieron ...,
creyendo que a pocos metros, duermen sus hijos en cálidos Sueños.

Pero con tu llegada, esos cartones que ahora envuelven sus cuerpos ...,
entre los chaparrones de tu ira y la fuerza de tus Vientos ...
les impiden lo único que conservaban y para ellos su único derecho
pues si antes se sentían pobres, ahora se sienten " pobres sin Sueños".

¡¡¡ Te ODIO tanto, cada vez que en mi piel humedecida  ... te siento ...
que por odiarte... te vuelves violento como si eso fuera para ti, tu alimento,
cual serpiente que cuando muerde, a cada mordedura ...
pretenden inyectar más profundo .... su mortífero veneno ...

Eres de los Vientos el más cruel y pobre de mi que en ellos
dejara apoyadas mis Reflexiones, mis Poemas ó mis Cuentos ...,
que humedecidos por la maldad de tus lluvias y aguaceros ...
caerían desprendidos en bolas de agua y esta no es para leerlos.

Pero como la Vida es hermana de la Muerte y la Luna del claro Cielo,
llegaran los días que otro Viento te alejará de nuestra bella Ría ...
para dar paso al Sol de la Mañana y en las noches brillaran sus Luceros,
y él, se llama Viento del Norte del cual tú, tienes pánico y miedo.

Y de ti, en nuestra mente quedaran solo vagos y oscuros  recuerdos ...
cuando con la torpe morriña de los humanos y de lo que nunca aprendemos,
nos acordemos de la lluvia que hace tiempo ... no tenemos ...
y sonará tu nombre , Vientos del Suroeste.. mientras descansas en el Infierno.