"" "Maka ,,,," ""

"" "Maka ,,,," ""
'Bog pjesnika ... jer nikad nauči čitati ...
zar nije više ... i ne shvaćaju, ono što ja kažem ...?
'Što je djevojka čitanje priča zločince, prinčevi i princeze ... !!!
Kao recimo, Bog pjesnika zašto prozora i povukao vrata !!

"Ne mogu ... ne bih ... ali ja utopi oba tišinu da imam ...
ali zakoni ljudi nisu fer ... i reći ... prije nego umrem !!!
Jesam li to rekao u priči ...? 'To ide ... priče su snovi ... !!!
a ovo ... moj san pjesničkog ljubavi, mora biti skrivena, gdje je žao.

¡¡¡Siiii ... bacila sam prozor ... i ... vrata su bila istrgnut tako teško tlo
jer je nakon toliko dana bez sluha svoje uspavanke ... kad je to postalo,
ponovno sam snagu moje duše i tako se, sa dvije rupe ... otvoren ....
ne moram nazvati svoju špilju, otvorila sam srce, tu nadam se.

"To je konačno ... Bog pjesnika ... rekao i ventilirani žaljenje
ali vidjet ćete kako se to dijete čitati što će vjerovati ... kako čudno ... Nisam razumio priču?
'Neka pjesnička voli komplicirano kada ih osjetiti, patimo toliko .. !!!
'Pokrijte me usta ... Bog pjesnika za koje žele da joj to reći ..................

... 'Šutnja je ono što morate SAVE plus jedan mrtva tišina
Jer nikad Zamislite da je vaš možete vjetar pjesama ...
Oni nisu starije od osjećaj za to, tamo u tvoju šutnju
"Ostavi je na letenje s olovku ... sad da poezija je otkrio !!

"Hvala ti ... Bog pjesnika ... u pravu si, ja nikad ne reci da te volim ...
ali ... je volim u mojoj tišini ... Ne bih čak i spriječiti vjetar prestane vjetar
više ... tvoje riječi ... samo su božanske istine ... kad je pjesnik piše
On voli tako silno ... da ljudska ljudi ... vjerujem da su samo snovi.

""" LAS AMAPOLAS ,,,,"""

¡¡¡ Dios de los Poetas ...¿ porque ella al leerlo nunca se entera ...
acaso no es mayor ... y no se da cuenta, lo que decirle quiero...?
¡¡¡cual niña que lee un cuento de villanos, Príncipes y Princesas...!!!
¡ como decirle, Dios de los Poetas el porque arranqué la ventana y la puerta!!

¡¡¡ No puedo ... no debo ... pero me ahoga tanto el silencio que llevo ...
pero las leyes de los hombres no son justas...y antes de decir...muero!!!
¿ acaso se lo cuento en un cuento...? ¡¡que va ... los cuentos son sueños...!!!
y este ... mi sueño de amor poético, debe quedar oculto,allí donde lo siento.

¡¡¡Siiii... tiré la ventana ... y la puerta ... la arranqué tan fuerte que fue al suelo
porque después de tantos días sin oír tus nanas ... cuando esta volvieron,
recobré la fuerza de mi alma y así, con los dos huecos ... abiertos ....
no tendrás que llamar a mi cueva, donde abierto mi corazón, allí te espero.

¡¡¡ Ya está... Dios de los Poetas ... ya está dicho y desahogado mi lamento
pero verás como esa niña al leerlo creerá ... ¿ que extraño ... que no entendí el cuento?
¡¡¡que complicados amores Poéticos cuando al sentirlos, sufrimos tanto ..!!!
¡¡tápame la boca... Dios de los Poetas por querer decirle que la ..................

¡¡¡SILENCIO ...ES LO QUE DEBES GUARDAR, MÁS UN SILENCIO MUERTO
PUES ELLA JAMÁS PUEDE IMAGINAR QUE TUS POEMAS AL VIENTO...
NO SON MÁS QUE LO QUE POR ELLA SIENTES, ALLÁ EN TU SILENCIO
¡¡¡ DÉJALA VOLAR CON SU PLUMA...AHORA QUE LA POESÍA HA DESCUBIERTO!!

¡¡¡Gracias... Dios de los Poetas... tienes razón, jamás le diré que la quiero ...
pero ... amarla en mi silencio ... no me lo impedirá aunque deje de soplar el viento
más... tus divinas palabras ... solo son verdades ... cuando el Poeta está escribiendo
ama con tanta intensidad ... que las personas humanas ...creen que solo son sueños.