"" "" "" The Wind Manso galebova ... "" "" ""
Jednog dana vjetar postaje Manso de las Gaviotas na Istoku
i nitko neće primijetiti njihovu prisutnost kad dođem smiješi,
jer samo ja znam što on želi, kad me vidio u očima
, reci mi ... "" To je tvoj put .. ., a znate zašto ... Došao sam vidjeti. " dan će letjeti prema drugim pticama i "oni" nikada neće shvatiti , jer je došao vjetar Manso, samo brinuo za svoje dužnosti jer su me pitali zauvijek ... se osjećate? ... a da ne morate ponovno sakrili gorak depresiju da moje tijelo ima. Koje sve jedno pitanje iz usta ono što osjećaju, moj život izvan formiraju svoje odluke, bez razmišljanja sam od sebe, čudno Osjećao sam se ... kao stranac .... u vlastitim životima, kada sam ti dao sve što je u mojoj krvi .... imao .... Ja ću Walker ili hodočasnik ceste .... od Narodi .... vila .... ili ću biti na prosjaku prosjačenje stoji ili kleči tijelo će se spava na podu s kartona na vrhu ... ili biti onaj koji nije bio već poznati ili obitelj nekada imala ... Ali barem ću biti gospodar moj prazan i moja usamljenost dan,bez čekanja da ja razumijem i ja pitati što je moj život, dao sam vam sve i nikada nije želio shvatiti tko je otac je , ali barem shvatila tko su njihovi umovi odumire mina. oni nisu krivi što mi osjećamo napušteni bez njegova tvrtka i dobro ... bolje jer znajući o njima .... Zlo ih proždrijeti , ali je ona i znam da i ja znam veliko zlo šetnje do mjesta gdje joj je , a ona zna da ja znam ... ili oni moraju skrivati svoju ljutnju ići. Tek kad je dan mog slobode i vaše krivom, moje tijelo će se objavitiodluka razumjeti njihove živote i neuspjehe njihove sudbine i počeli razumjeti moju šutnju, kad sjedi na njihovim licima ... vjetar Manso de las Gaviotas na Istoku ... gdje letim ...
i nitko neće primijetiti njihovu prisutnost kad dođem smiješi,
jer samo ja znam što on želi, kad me vidio u očima
, reci mi ... "" To je tvoj put .. ., a znate zašto ... Došao sam vidjeti. " dan će letjeti prema drugim pticama i "oni" nikada neće shvatiti , jer je došao vjetar Manso, samo brinuo za svoje dužnosti jer su me pitali zauvijek ... se osjećate? ... a da ne morate ponovno sakrili gorak depresiju da moje tijelo ima. Koje sve jedno pitanje iz usta ono što osjećaju, moj život izvan formiraju svoje odluke, bez razmišljanja sam od sebe, čudno Osjećao sam se ... kao stranac .... u vlastitim životima, kada sam ti dao sve što je u mojoj krvi .... imao .... Ja ću Walker ili hodočasnik ceste .... od Narodi .... vila .... ili ću biti na prosjaku prosjačenje stoji ili kleči tijelo će se spava na podu s kartona na vrhu ... ili biti onaj koji nije bio već poznati ili obitelj nekada imala ... Ali barem ću biti gospodar moj prazan i moja usamljenost dan,bez čekanja da ja razumijem i ja pitati što je moj život, dao sam vam sve i nikada nije želio shvatiti tko je otac je , ali barem shvatila tko su njihovi umovi odumire mina. oni nisu krivi što mi osjećamo napušteni bez njegova tvrtka i dobro ... bolje jer znajući o njima .... Zlo ih proždrijeti , ali je ona i znam da i ja znam veliko zlo šetnje do mjesta gdje joj je , a ona zna da ja znam ... ili oni moraju skrivati svoju ljutnju ići. Tek kad je dan mog slobode i vaše krivom, moje tijelo će se objavitiodluka razumjeti njihove živote i neuspjehe njihove sudbine i počeli razumjeti moju šutnju, kad sjedi na njihovim licima ... vjetar Manso de las Gaviotas na Istoku ... gdje letim ...
"""" "" El Manso Viento de las Gaviotas ...""""""
Algún día llegará el Manso Viento de las Gaviotas por el Oriente
y nadie notará su presencia cuando sonriente a mi llegue,
pues solo yo sabré lo que él quiere, cuando al verme a los ojos
me diga..."" es tu hora ... y ya sabes porque he venido a verte ...".
Volarán por el día los demás pájaros y "ellos" nunca entenderán
porque vino el Manso Viento, solo se preocuparan de sus quehaceres
que como siempre jamás me han preguntado ... ¿ que sientes ...?
y no tendré que disimular más, la amarga depresión que mi cuerpo tiene.
Que nunca una sola pregunta de sus bocas por saber lo que uno siente,
ajenos a mi vida formaron sus decisiones sin pensar en las mías,
extraño me hicieron sentir ... como un extranjero .... en sus propias vidas,
cuando yo les dí todo lo que más adentro de mi sangre .... había ....
Seré caminante o peregrino de caminos .... de pueblos .... de villas ....
o seré mendigo en una calle que pide limosna de pie o de rodillas,
seré cuerpo que duerme en el suelo con cartones encima ...
o seré el que ya no sabe quien fue o si tuvo alguna vez familia ...
Pero al menos seré dueño de mis vacíos y de mis soledades del día,
sin esperar que me comprendan ni que me pregunten que es de mi vida,
yo todo les dí y nunca quisieron entender quien era el padre que tenían
pero menos entendieron quien sus mentes atrofió para la mía.
Ellos no son culpables de hacerme sentir abandonado sin su compañía
y mejor así ... porque de saberlo....sobre ellos el Mal les devoraría
pero ella y yo nos conocemos y sé muy bien hasta donde su maldad camina
y ella sabe que por yo saberlo ... debo ocultárselo o a ellos irá su ira.
Solo cuando el día de mi libertad y de su mal, mi cuerpo se libere
entenderán las decisiones de sus vidas y los fracasos de sus suertes
y empezaran a comprender mis silencios, cuando sientan en sus caras ...
el Manso Viento de las Gaviotas por el Oriente ... a donde yo vuele ...
y nadie notará su presencia cuando sonriente a mi llegue,
pues solo yo sabré lo que él quiere, cuando al verme a los ojos
me diga..."" es tu hora ... y ya sabes porque he venido a verte ...".
Volarán por el día los demás pájaros y "ellos" nunca entenderán
porque vino el Manso Viento, solo se preocuparan de sus quehaceres
que como siempre jamás me han preguntado ... ¿ que sientes ...?
y no tendré que disimular más, la amarga depresión que mi cuerpo tiene.
Que nunca una sola pregunta de sus bocas por saber lo que uno siente,
ajenos a mi vida formaron sus decisiones sin pensar en las mías,
extraño me hicieron sentir ... como un extranjero .... en sus propias vidas,
cuando yo les dí todo lo que más adentro de mi sangre .... había ....
Seré caminante o peregrino de caminos .... de pueblos .... de villas ....
o seré mendigo en una calle que pide limosna de pie o de rodillas,
seré cuerpo que duerme en el suelo con cartones encima ...
o seré el que ya no sabe quien fue o si tuvo alguna vez familia ...
Pero al menos seré dueño de mis vacíos y de mis soledades del día,
sin esperar que me comprendan ni que me pregunten que es de mi vida,
yo todo les dí y nunca quisieron entender quien era el padre que tenían
pero menos entendieron quien sus mentes atrofió para la mía.
Ellos no son culpables de hacerme sentir abandonado sin su compañía
y mejor así ... porque de saberlo....sobre ellos el Mal les devoraría
pero ella y yo nos conocemos y sé muy bien hasta donde su maldad camina
y ella sabe que por yo saberlo ... debo ocultárselo o a ellos irá su ira.
Solo cuando el día de mi libertad y de su mal, mi cuerpo se libere
entenderán las decisiones de sus vidas y los fracasos de sus suertes
y empezaran a comprender mis silencios, cuando sientan en sus caras ...
el Manso Viento de las Gaviotas por el Oriente ... a donde yo vuele ...
